انسان ستیزی .....

نه تنها همه عقاید، که همه انسانها نیز درخور احترام نیستند. کلام ما باید عصاره نگاهمان باشد به سخنی که بر زبان می رانیم بیاندیشیم. چگونه انسانی را که تشدید و تغلیظ حماقت محض است، انسانی که ابزار فشار و تهدید برای "انسانیت" است و نفس وجودش گسترانیدن تباهی و پلیدی است، می توان دوست داشت و محترم دانست؟! متأسفانه این روزها غالب افراد و قشر عظیمی از به اصطلاح تحصیلکرده ها و به ظاهر روشنفکران! بی تممق کافی و بدون آنکه شهامت مواجه شدن با نظرگاه واقعی خود را داشته باشند به پیروی از مد زمانه، برای «انسان نوعی» شأن و کرامت می تراشند. نه همه شایسته احترام نیستند تنها آنکس را باید ستود و تکریم نمود که بنای اندیشیدن نهاده - نه اندیشیدن برای پیشبرد زندگی روزمره مبتذل گله ساز- و به زندگی و «خویشتن خویش» می اندیشد.