پاسداشتی برای کردار نیک گذشته ....
رستاخیز طبیعت به فرزندان راستین زرتشت، پیام آور: "آری گوئی به زندگی"،"شادخواری" و "بار آوری" تهنیت باد .به آنان که می دانند نوروز جشنی "باستانی" است، به آنان که با گذشته خود از سر مهر در می آیند، به آنان که از زرتشتیان هموطن کنونی، تصویری همچون مهاجرانی بیگانه در ذهن ندارند،به آنان که درد فراموش شدن گذشته این کشور را بر حافظه نا داشته ملت کنونی چون رنجی عظیم در می یابند.به آنان که آگاهند معیار ارزیابی ارزش انسان در گذشته این کشور، میزان بارآوری بوده است.(بارآوری نه بر وفق معیارهای تحمیل شده و پوچ و انتزاعی که بارآوری با نتایجی ملموس که تعالی زندگی را در پی دارد)..به آنان که با شادی از در بیگانه گی در نمی آیند، به آنان که همچون نیاکانمان در مجموعه کیهان خود را سوژه ای توانا و موثر می یافتند و به آنان که همچون ایزدان باستانی مان گاه عصیان و سرکشی پیشه می نمودند .به آنان که .....
و برای همه آنها که هرگز نیاندیشیده اند و با بی تفاوتی و بیگانه گی شان با تاریخ این سرزمین ، سهمی در امحاء خاطره نیک گذشته دارند باید بگویم: پاکی این روز و ایام را به گنداب چرکین و متعفن وجود تان آلوده نکنید . این جشن هر گز از آن شما نبوده و نخاهد بود. نفرین بر شما.... (هراسی ندارم از آنکه سال نو را با دو حس ناهمگون تهنیت و نفرین بیاغازم)
روزگاری از سر ساده لوحی و شناخت سطحی خویش به تک تک انسانها دل بسته بودم! اکنون دریافته ام که تنها آن کس شایسته دل بستن است که خود شناسی آغازیده و آهنگ فرایازی دارد.... سعی بر آن است به مسائلی انسانی که حضورشان جهت دادن و تأثیر گذاردن بر سرنوشت ماست اندیشیده شود