حقایق و نه حقیقت....
هگل از تراژدی یونانی به عنوان برخورد دو برنامه هستی متفاوت یاد می کند تقابلی که یکسوی آن شخص باورمند به قوانین اجتماع قرار گرفته و در سوی دیگر شخصیت تراژیکی که به حقایق درونی خود معتقد است و امروز نیز اگه نه به گونه ای آشکار، این برخود تراژیک در انزواهایی فردی رخ می نمایند و البته همانطور که کیرکه گارد در «ترس و لرز» در مقایسه «قهرمان ایمان» و «قهرمان تراژیک» ، جاودانگی نام و یاد قهرمان تراژیک را حداقل پاداش وی می داند که قهرمان ایمان از آن محروم است؛ قهرمان تراژیک امروز، از پاداش جاودانگی خاطره اش در میان نسلهای آینده نیز محروم خواهد بود.
+ نوشته شده در دوشنبه سی و یکم تیر ۱۳۹۲ ساعت 12:40 توسط نیما
|
روزگاری از سر ساده لوحی و شناخت سطحی خویش به تک تک انسانها دل بسته بودم! اکنون دریافته ام که تنها آن کس شایسته دل بستن است که خود شناسی آغازیده و آهنگ فرایازی دارد.... سعی بر آن است به مسائلی انسانی که حضورشان جهت دادن و تأثیر گذاردن بر سرنوشت ماست اندیشیده شود