پاره های اندیشه . .

* با تفسیـر ماتریالیستی جهان و هستی ، هنر بالاترین ارج و مقام و عمیق ترین نمودهای خود را باز می یابـد انسان نومید از امیدهای متافیزیکی در زیبائی هنری، گوشه ای امن به منظور فرار از واقعیت های آزار دهنده و هولناک راجستجو می کند.

* تعدادی از روشنفکران فقط زمانی آزادی دیگران را تحمل می کند که در چارچوب دلخواه آنها بیاندیشی......آری کوته نظری مرز نمی شناسد!